W bieżącym, majowym numerze NEO Plus Fax w artykule „Show Me the Money” podjął budzący wiele emocji temat wyników sprzedaży gier video.

Mam nadzieję, że jesteście już po lekturze tego tekstu, a jeśli nie, to zachęcam do zapoznania się z nim. Ja ze swej strony zamierzam pociągnąć myśl przewodnią felietonu nieco dalej, uzupełnić ją o kilka aspektów i przemycić nikczemnie moją własną opinię.

Chodzi mi o to, który tytuł można określić mianem sukcesu, a który nie.

Jeden z wątków podejmowanych przez Faxa dotyczy „gier długoterminowych”. Po angielsku mówi się, że mają one długi ogon bądź długie nogi, a oznacza to po prostu, że krótko po premierze ich sprzedaż zatrzymuje się na pewnym określonym poziomie i już niżej nie spada. I tak potrafią się sprzedawać po kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt tysięcy sztuk tygodniowo przez miesiące i lata. Fax ma rację, że dotyczy to głównie tytułów skierowanych do szerokiego grona odbiorców, typu Singstarów, Buzzów czy Wii-gier. Grand Theft Auto może bić rekordy popularności, rozchodząc się nawet w dziesięciu milionach kopii w ciągu pierwszych miesięcy na rynku, ale na dłuższą metę przegrywa z takim Mario Kart Wii, który w dwa lata po premierze wciąż krąży wokół miesięcznych Top 10, mimo że już dwadzieścia dwa miliony osób zaopatrzyło się w ten tytuł. To jednak żadna tajemnica. Ja chciałem się skupić na tym, że w przypadku Wii długie nogi mają nie tylko gry „każualowe”, ale również te przeznaczone dla tradycyjnego gracza. Liczby bezwzględne mogą się w tym przypadku nieco różnić, ale mechanizm jest ten sam.

Grand Theft Auto może bić rekordy popularności, rozchodząc się nawet w dziesięciu milionach kopii w ciągu pierwszych miesięcy na rynku, ale na dłuższą metę przegrywa z takim Mario Kart Wii.

Przykład: głośno było swego czasu, jak wielką wtopą okazało się Dead Space Extraction na Wii. Fakt, dziewięć tysięcy sztuk w pierwszy tydzień po premierze w Stanach Zjednoczonych to wynik nie tyle słaby, co żałosny i wstydliwy. Wydawałoby się, że nic nie jest w stanie uratować pozycji, która miała tak słaby start. Jednak wraz z kolejnymi tygodniami sprzedaż nieco wzrosła, w końcu się stabilizując, i po kilku miesiącach Extraction może pochwalić się ćwiercią miliona sprzedanych egzemplarzy. Wiadomo, nie jest to z pewnością spektakularny sukces, ale też widzieliśmy już większe porażki. Podczas gdy na PS3 i X360 gra bardzo często 90% swojej całościowej sprzedaży osiąga w ciągu pierwszego miesiąca po premierze, na Wii po roku okazuje się, że takie ciche de Blob zbliża się do miliona.

Taki Atlus na przykład prawdopodobnie nigdy nie sprzedał jednego tytuł w takiej ilości, a jednak ma się dobrze, ciągle zapowiada nowe produkcje, które zbierają zazwyczaj wysokie oceny w branżowych pismach.

Dochodzimy w ten sposób do kolejnej kwestii, którą chciałem poruszyć, czyli do interpretowania i porównywania wyników sprzedaży. Chodzi mi o to, który tytuł można określić mianem sukcesu, a który nie. Wszystko tutaj rozbija się o budżet dalej gry. Przyzwyczailiśmy się w tej generacji do tego, że przekroczenie bariery miliona egzemplarzy oznacza sukces. Otóż niekoniecznie. Taki Atlus na przykład prawdopodobnie nigdy nie sprzedał jednego tytuł w takiej ilości, a jednak ma się dobrze, ciągle zapowiada nowe produkcje, które zbierają zazwyczaj wysokie oceny w branżowych pismach. Z tym, że większość ich gier jest relatywnie tania w produkcji. Jeśli chodzi o podział na Wii vs. hd-geny, to warto pamiętać, że stworzenie gry na konsolę Nintendo jest dużo, dużo tańsze.

Przyjęło się w polskiej prasie branżowej określać hardcore’ową ofensywę Segi na Wii (MadWorld, The Conduit, HOTD: Overkill) jako nieudaną inwestycję.

To tylko orientacyjne liczby, ale według portalu Industry Gamers obecnie przeciętny budżet gry to 15-30 milionów dolarów – większość produkcji na Wii kosztuje sporo poniżej dziesięciu baniek. Co to oznacza? Dla nas graczy tyle, że gra wcale nie musi zajmować szczytów list sprzedaży, by okazać się komercyjnym sukcesem i usprawiedliwić powstanie kontynuacji. Przyjęło się w polskiej prasie branżowej określać hardcore’ową ofensywę Segi na Wii (MadWorld, The Conduit, HOTD: Overkill) jako nieudaną inwestycję. Tymczasem w tym roku pojawi się Conduit 2, który z tej trójcy sprzedał się najsłabiej (ok. 400 000 kopii). Pozostałe dwa tytuły przekroczyły pół miliona, więc można spodziewać się ich kontynuacji (za Overkilla 2 postawię ołtarzyk), a ewentualne konwersje na PS Move i Natal z pewnością nie będą podyktowane zminimalizowaniem strat.

Milion sprzedanych Punch Out’ów (przygotowanego w dwa lata, i to na Wii) nie równa się milionowi egzemplarzy Heavy Rain (przy którym dłubano od czasów biblijnego potopu).

Dla porównania, Dark Void i Bionic Commando na hd-geny, które w bezwzględnych liczbach sprzedały się podobnie co wyżej wymienione tytuły, nie sprostały oczekiwaniom wydawcy, o czym Capcom wspomniał w ostatnim podsumowaniu roku biznesowego. Przykłady można mnożyć: w kontekście kosztów produkcji ciekawie przedstawia się porównanie wyników Silent Hill Hoemcoming i Shattered Memories. Nawiązując do artykułu Faxa, chciałem podkreślić dwie rzeczy. Pierwsza to fakt, że nie liczba zer w wynikach sprzedanych jest najważniejsza, ale spełnienie oczekiwań wydawcy. Milion sprzedanych Punch Out’ów (przygotowanego w dwa lata, i to na Wii) nie równa się milionowi egzemplarzy Heavy Rain (przy którym dłubano od czasów biblijnego potopu). A spełnienie tych oczekiwań bardzo często równa się sequelom naszych ulubionych tytułów. Druga sprawa to długofalowa sprzedaż gier na Wii, która dotyczy nie tylko pozycji każualowych (o czym pisał Fax w piśmie), ale właściwie wszystkiego, co ukazuje się na tej platformie ( o czym pisałem ja powyżej). Widać „długi ogon” to nie charakterystyka danego typu gier, ale bazy użytkowników tej konsoli. I tą jakże głęboką obserwacją chciałem zakończyć swoją wypowiedź.

Opracował // Kaxi

Konferencja Nintendo w San Francisco, o której piszemy cały dzień, dobiegła końca. Oto krótkie jej podsumowanie, z uwzględnieniem informacji istotnych dla nas, Europejczyków. Zobaczmy, w co zagramy wiosną i latem.

O rychłej premierze Super Mario Galaxy 2 mogliście już przeczytać w newsach poniżej. To bardzo ważna wiadomość również dla nas, ponieważ jaskółki wspominają o równoczesnym (lub prawie równoczesnym) wydaniu tej pozycji na całym świecie. Nawet jeśli to nie będzie 23 maj, tylko powiedzmy 1 czerwca, to i tak zagramy w bezpośrednią kontynuację najlepszej platformówki tej generacji szybciej, niż większość się spodziewała.

Jaskółki wspominają o równoczesnym (lub prawie równoczesnym) wydaniu tej pozycji na całym świecie.

Zanim jednak do gry wejdzie hydraulik, w kwietniu Nintendo do spółki z Capcomem rozpęta wielką machinę promocyjną Monster Hunter Tri , którą uwieczni premiera w dwudziesty dzień miesiąca. Z poprzednich wypowiedzi Nintendo of Europe, my również zagramy w kwietniu. Ale to nie koniec dobrych wieści. Po pierwsze, zachodnia wersja MH3 została wzbogacona o obsługę voice-chatu za pośrednictwem WiiSpeak. Druga sprawa: rozgrywka online będzie całkowicie darmowa! Na tę deklarację czekaliśmy długo. Obie firmy bardzo dużo sobie po tym tytule obiecują, dlatego od marca amerykański GameStop będzie rozprowadzał darmowe dema gry, a 20 kwietnia oprócz samej gry pojawią się zestawy z czarnym Classic Controller Pro.

Rozgrywka online będzie całkowicie darmowa!

Kwiecień to MH3, maj to Mario, a czerwiec? Na ten miesiąc NoA przygotowało aż dwa tytuły dla core’owców. Siódmego uderzy Sin & Punishment: Star Successor, czyli ultra-trudna strzelanina, a przy okazji kontynuacja ostatniej produkcji na Nintendo 64 (nie opuściła Japonii do czasu wypuszczenia na Virtual Console, dlatego nie ma na Zachodzie „dwójki” w tytule). Dwadzieścia dni później uderzy tworzony we współpracy z Team Ninja Metroid: Other M. Jak głosi oficjalna nota prasowa, nowy Metroid to powrót do korzeni: przeważać ma perspektywa 2D, w starym, dobrym, side-scrollowanym stylu. Jednakże w każdym momencie gracz może zmienić widok na fpp i w ten sposób poradzić sobie z wrogami – wtedy będzie trzeba przycelować w telewizor trzymanym normalnie bokiem wiilotem. Trudno mi sobie w tej chwili wyobrazić, jak to ma działać w praktyce, ale nadchodzące materiały na pewno rzucą na ten aspekt więcej światła.

Nowy Metroid to powrót do korzeni: przeważać ma perspektywa 2D, w starym, dobrym, side-scrollowanym stylu.

Na konferencji poświęcono również kilka chwil pozycji zwanej FlingSmash – to połączenie pinballa i side-scrollowanej platformówki ma pojawić się latem tego roku, a zainteresować Was może dlatego, że będzie wymagało Wii Motion Plus. To dopiero czwarta pozycja (po Wii Sports Resort, Red Steel 2 i majaczącej w oddali Zeldzie Wii), która absolutnie nie może się obejść bez tej obiecującej przystawki. Dość ciekawe wieści pojawiły się również odnośnie Prince of Persia: The Forgotten Sands. Ponownie stwierdzono, że ta pozycja ustanowi nowy poziom oprawy wizualnej na Wii. Zapewniono także o trybie kooperacji oraz bonusie w postaci oryginalnego PoPa z roku 1992. Premiera 18 maja.

Ta pozycja ustanowi nowy poziom oprawy wizualnej na Wii.

Na koniec ważna informacja dla posiadaczy NDS w jakiejkolwiek postaci. Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies uderzy do sklepów latem tego roku, a w Stanach wydawcą tej pozycji będzie samo Nintendo. Z dużą dozą prawdopodobieństwa podobnie będzie to wyglądało w Europie. Świat prawdopodobnie zwariuje podobnie jak Japonia (do dziś około 4 i pół miliona sprzedanych kopii), a my tymczasem czekamy na reakcję europejskiego oddziału Nintendo.

Opracował // Kaxi

Oczywista odpowiedź, to Wii, ale czy faktycznie?

Kaxi ogrywa Sonic & Sega All-Stars Racing, którego dźwięki po prostu uniemożliwiają pracę w redakcji. Głośność była ustawiona tak wysoko, że gdy krzyczeliśmy, by przyciszył, to… nie słyszał.

Tegoroczny styczeń dopiero na półmetku, a złotouści wydawcy gier już puścili w eter kilka mrożących krew w żyłach wypowiedzi. Mam w tym momencie na myśli przede wszystkim zamieszanie, jakie ostatnio wybuchło wokół “dorosłych” gier na Wii.

Zaczęła Sega, która ustami Constantine’a Hantzopoulos’a wyraziła zawód wynikami finansowymi swojej core’owej ofensywy w postaci MadWorld, HOTD: Overkill oraz The Conduit. Potem odezwał się francuski oddział Capcomu, lamentujący nad dotychczasową sprzedażą Resident Evil: Darkside Chronicles. Na koniec swoje trzy grosze dorzucił Ubisoft, który zapowiedział przerzucenie największych działów na sprzęty HD. Czyżby rok 2010 miał okazać się wielkim exodusem niezależnych developerów z najpopularniejszej stacjonarki na rynku? Wraz z nimi poważne produkcje zniknęłyby prawie całkowicie, gdyż po wydaniu Mario Galaxy i trzeciego Metroida trzy lata temu, samo Nintendo coraz więcej sił kierowało w stronę rynku casuali. Gracze nadzieję na ratunek upatrywali w innych wielkich wydawcach, ale po przytoczonych wypowiedziach trudno wierzyć, by trend się jeszcze odwrócił. A może jednak?

Sega ma prawo być zawiedziona. W ciągu kilku miesięcy wypuściła trzy wysokiej klasy tytuły dla graczy i żaden z nich nie przekroczył bariery pół miliona sprzedanych sztuk. Najlepiej wypadł Overkill, który jako strzelanka na szynach i tak jest najbardziej “każualowy”, o ile wybaczycie mi taki przymiotnik. Uderzyli z grubej rury i być może nie ponieśli sromotnej porażki, ale z pewnością liczyli na większe zyski. Nie rozumiem za to w ogóle reakcji Capcomu. Największym tytułem tego wydawcy w zeszłym roku były The Darkside Chronicles, co daje pewne pojęcie o tym, jak serio traktują posiadaczy Wii. Ale nawet nie o to chodzi. To n-ty rail-shooter na tej konsoli, niech więc się nie dziwią, że ludzie nie rzucili się na niego z szałem w oczach. Poza tym Kroniki wcale nie sprzedają się tak tragicznie, trzeba dać jej czas, to w końcu Wii – tutaj gry sprzedają się powoli, ale długo.

Capcom ma jednaj na swoje usprawiedliwienie to, że słowa swojego przedstawiciela potem sprostował, a wspomniany pan odnosił się prawdopodobnie do sprzedaży na terenie Francji. Zupełne bzdury znalazłem za to w oficjalnym oświadczeniu Ubisoftu. Po pierwsze, skupienie się hd-genach brzmi tak, jak gdyby Wii było do tej pory w centrum ich zainteresowania. Po drugie winą za niższe od przewidywanych zysków obciążyli niesprecyzowane core’owe tytuły na tę platformę. Bardzo chciałbym usłyszeć, jakie gry mieli na myśli. Rabbids Go Home, które sprzedaje się znakomicie czy też może ultradorosłe Teenage Mutant Ninja Turtles? Być może jednak chodziło im o Tenchu, które jednak nie otrzymało żadnego wsparcia marketingowego. W ogóle wydaje mi się, że wydawcy zapominają, że żeby sprzedać na Wii (i nie tylko) coś poza zestawem mini-gierek, to trzeba to zareklamować. Zapowiedzi jeszcze mniejszych nakładów na Wii nie wróżą dobrze No More Heroes 2 i Red Steel 2 (oba wydaje Ubisoft), które mają potencjał stać się best-sellerami, o ile gracze dowiedzą się o ich istnieniu.

Problem małych nakładów na reklamę wydaje się dotyczyć nie tylko francuskiej firmy. Świeży, acz smutny przykład: Final Fantasy Crystal Chronicles: The Crystal Bearers (Square-Enix). Gra powstawała kilka lat, należy do rozpoznawalnej serii, postawiła na epicką przygodę dla jednego gracza, ale z góry została skazana przez wydawcę na porażkę. Podobno w Japonii pojawiły się jakieś reklamy, ale premiera w Stanach była katastrofą. Datę premiery ustalono na 26 grudnia, czyli chyba najgorszy możliwy dzień – kto wtedy kupuje gry? Gdyby nie to, że większość sklepów zaczęła sprzedaż jakiś tydzień wcześniej (zdrowy rozsądek i chęć zysku wzięły górę nad przestrzeganiem przepisów), pewnie nawet te pięćdziesiąt tysięcy kopii by się nie rozeszło (dane szacunkowe). Ciekawe, jak czują się autorzy gry, gdy widzą, jak zostaje ona skreślona przez ich firmę.

Czyżby znikąd ratunku dla graczy? To tylko moje przypuszczenia, ale być może samo Nintendo zauważyło, że można jeszcze na nich zarobić. Dopiero co dostaliśmy potwierdzenie, że w tym roku zagramy na pewno w nowego Metroida, Galaxy 2 też ukaże się w tym czasie, a Zelda nawet jeśli nie zdąży przed końcem roku, to spóźni się nieznacznie. Ponadto, w Japonii Nintendo właśnie wydało Dynamic Slash (robocza angielska nazwa) – siekankę pełną krwi, dozwoloną od lat osiemnastu. Do nas leci już powoli Sin&Punishment 2, czyli hardcore’owy sequel niszowego shootera z N64, które jednak doczekał się swojego kultu. Zanosi się także na to, że Nintendo wspomoże Capcom w promowaniu Monster Hunter Tri. Co z tego wyjdzie? Pożyjemy, zobaczymy. Na podsumowanie chciałbym przytoczyć słowa Marcina Kawy, producenta gry Last Flight na WiiWare. Takie memento dla wydawców (tłumaczenie własne):

Patrząc na wielką bazę użytkowników, trudno mi uwierzyć, że nie ma ludzi, który doceniliby dorosłe gry. Wszystko rozbija się o ich jakość. Nie ma nic dziwnego w tym, że kolejny celowniczek na szynach sprzedaje się słabo. Nie trzeba być geniuszem, by zrozumieć, że ludzie po prostu oczekują czegoś więcej. Założę się, że No More Heroes 2 poradzi sobie dobrze, tak samo jak nowy Metroid i Monster Hunter. Zamiast marudzić, wolimy stworzyć coś, co ma jakąś wartość i nie wygląda jak konwersja trzeciego sortu zrobiona, by zgarnąć łatwą kasę. (…) Szanujemy Capcom i pana Patchera, ale nie posuniemy się do stwierdzenia, że dorosłe gry się nie sprzedają “bo nie”, albo że to wina użytkowników konsoli. Nasze myślenie jest dużo prostsze: jeśli gra się nie sprzedaje, zrobiliśmy coś źle.

Wasz komentarz?

Opracował // Kaxi

Kolejna wersja przenośnej konsolki Nintendo trafi do Europy. DSi XL to dwa nowe kolory, większy ekran i lepsze baterie. Kaxi komentuje.

DSi XL trafi do Europy 5 marca 2010 roku. Konsola będzie miała wgrane dwie pozycje, czyli Dr Kawashima’s: Little Bit Of Brain Training: Arts Edition i Dictionary 6 In 1 With Camera Function. Poza tym będzie przeglądarka do Internetu, która umożliwi łączenie się z siecią poprzez Wi-Fi. DSi XL ma większe wymiary (161 x 91.4 x 21.1 mm) oraz ekran i pojawi się w dwóch kolorach (ciemny brąz, czerwony). W temacie wypowiedział się Kaxi:

Nowa wersja konsoli z pewnością sprzeda kolejne miliony konsoli i przedłuży jej żywot, ale osobiście jestem zmęczonym n-tą inkarnacją tego handhelda. Sam bawię się wciąż pierwszym, siermiężnym modelem i gry jakoś nie są przez to gorsze. Oczywiście, większe ekrany to świetna sprawa, ale czy rozciągnięcie obrazu nie sprawi, że grafika będzie brzydsza? No chyba, że dla Nintendo grupą docelową DSi XL są ludzie z wadą wzroku.

Macie ochotę na kolejną wersję zabawki Nintendo?

New Super Mario Bros. Wii w ciągu niecałego tygodnia rozszedł się w nakładzie przekraczającym 900 tysięcy egzemplarzy. Taka informacja wymaga odpowiedniego komentarza, a kto może lepiej znać Nintendo niż Kaxi?

Tak wysoka sprzedaż oznacza, że został pobity poprzedni wynik. Super Smash Bros. Brawl mógł pochwalić się sprzedażą na poziomie ponad 800 tysięcy kopii, ale dzisiaj na tronie zasiadł New Super Mario Bros. Wii. Teraz już oddaję głos ekspertowi.

To było do przewidzenia, choć osobiście nie rozumiem tego szału na temat tej gry. Z dużo większymi nadziejami spoglądam na Super Mario Galaxy 2. Nie wiem, być może mam za mały sentyment do Mario w 2D bądź też widzę miejsce dla takich produkcji na konsolach przenośnych. W każdym razie szacun dla Nintendo, że tak wiekową marką biją kolejne rekordy popularności.

W aktualnym numerze Neo Plus możecie przeczytać recenzję na 7.5, którą przygotował Gonzo. Ja nie komentuje tych wyników, dla mnie Mario to grzybkowa abstrakcja.